சுகமான தோல்வி



தோற்பது சுகம்

என் இனிய தந்தையின்

வாதத்தில்



தோற்பது சுகம்

என் இனிய தாயின்

கண்டிப்பில்



தோற்பது சுகம்

என் இனிய ஆசானின்

அறிவில்



தோற்பது சுகம்

என் இனிய நண்பனின்

விவாதத்தில்



தோற்பது சுகம்

என் இனிய மனைவியின்

ஊடலில்



தோற்பது சுகம்

என் இனிய மழலையின்

விளையாட்டில்

எனது பயணம்

என்னில் ஏதோ ஆனந்தமே

எனக்குள் கண்டேன் ஏகாந்தமே

எங்கே இருக்கிறேன் நானே

என அறியாது திகைக்கிறேனே



அவ்வப்போது எனக்குள்ளே

ஏதோ வந்து சேருகிறதே

என்னவென்று அறியேனே

அதில்லாமல் தளர்கிறேனே



பலப் பல குரல்கள்

அடிக்கடிக் கேட்க

அதிகமாகக் கேட்பது

ஒரு குரல் மட்டுமே



அந்தக் குரலும்

எனக்கு விருப்பமான

மிக நெருக்கமான

குரலாயிருக்கிறதே



சப்தமான பயணங்களுக்கிடையிலே

எனது பயணம் சப்தமின்றி

நிசப்தமாகவும் சில சமயங்களிலே

நீண்டுத் தொடர்கிறதே



எனை , ஏதோ

அழுத்தும் போதெல்லாம்

விருப்பமான அக்குரல்

சன்னமாகக் கேட்கிறதே



நான் தான், உன் அம்மா

நீ தான் என் செல்லம்

இது உன் அப்பா

அது தாத்தா , பாட்டி


இது அண்ணன்

அது அக்காவென

பல குரல்களுக்கேற்ப

அறிமுகம் செய்கிறதே



என்னாயிற்று இன்று

நிதமும் கேட்கும்

குரல்களுக்கிடையே கேட்காத

குரல்களும் பயணிக்கிறதே



சரிகின்றேன் , சரிகின்றேன்

எனது விருப்பக் குரல்

இன்று முற்றிலும்

வித்தியாசமாக ஒலிக்கின்றதே


இதென்னக் கூசுகிறதே

என்னைச் சுற்றிலும் பலர்

எதையோ என்மேல் அழுத்தி

தலைகீழாகப் பிடித்தே



பின்னால் தட்ட , தட்ட

வலியால் நான் ம் ம் ம் மாவென

சுற்றி இருப்பவர் இது உன்

அம்மாவென அறிமுகம் செய்ய



எனக்குப் பிடித்த அந்தக் குரல்

செல்லமென எனையழைத்து

தொட்டதுமே மகிழ்ந்தேனே

புது நிலையை அடைந்தேனே

நீயின்றி விடியாதே

அன்பை அடகு வைத்து

அதிக பொருள் நாடி

அயல் நாட்டில்

அடைக்கலமடைந்தாரே


அனு தினமும் எனை

உச்சி முகர்ந்து அன்பின்

உச்சத்தில் அமர்த்திய

எனதருமை அப்பா


உன்னோடு இருந்த

ஒவ்வொரு நாளும்

தித்தித்ததே மனம்

சித்தித்ததே என் எண்ணம்


என் அப்பா, ஏன் அப்பா

இணை பிரிந்தாய்

எனை பிரிந்தாய்

ஏக்கத்தால் இருவருமே


உருகுகிறோமே

உன் பிரிவில்

ஊமையாய் மனதினுள்

உதிரம் உறையவே


நிரந்தரமாய் வாராதா

வருடத்தில் ஒரு முறை

நீ எடுக்கும் பணி விடுப்பு

என ஏங்காத நாள் இல்லை


நீ தானே , நீ தானே

எங்கள் உலகம்

நீயின்றி விடியாதே

எங்களுக்கு ஒரு நாளும்

என் இனிய மனைவிக்கு

நினைத்துத் தான்

பார்க்கின்றேன் என்

வாழ்வில் உந்தன்

இனிய வரவை


நெகிழ்ச்சி யூட்டிய

ஒரு நாளில்

பலர் வாழ்த்த

நின் கரம் பற்றினேன்


அந்நாள் தொட்டு

இந்நாள் வரை

இணைந்து நடத்திய

இல்லறம் இன்பமே


ஏற்றமும் உண்டு

இறக்கமும் உண்டு

ஏறி இறங்காதது

அன்பு மட்டுமே


மழலையர் மடிமீது

களிப்புற விளையாடிட

இம்மகிழ்விற்கு நிகர்

ஈடேது இணையேது


என்னில் உன்னையும்

உன்னில் என்னையும்

கண்ட பின்

களிப்பிங்கே மிகுந்ததே


அயராத உன் அன்பில்

ஆடித்தான் போனேனடி

ஆதரவாய் நீயிருக்க

என்னுலகம் வேறேதடி


தோழியாய் தொடர்ந்தாய்

தாதியாகவும் ஆனாய்

தாயாகவும் பரிமளிக்க

உன்னால் மட்டுமே முடியுமடி


இத்தனையும் இயல்பாய்

இசைத்த உன்னை

நான் இதயத்தின்

உச்சத்தில் வைக்கவா


வாழ்க்கையின் மிச்சத்தில்

உனக்கு சேயாக

நான் மாறி நித்தமும்

சேவகம் புரிந்திடவா


என் இதயங்கவர்ந்த கள்ளி

என் வேண்டுகோளை அள்ளி

என்ன வேண்டுமென சொல்லி

என் கடன் தீர்ப்பாயடி துள்ளி

அடைக்கலம் தருவாயா !!



சொல்லிக் கொடுத்ததும்

சொல்ல மறந்ததும்

சோலை மனதிலே

சுமையாய்
நிக்குதையா


அள்ள நினைத்ததும்

அன்பை விதைத்ததும்

அல்லி மனதிலே

அம்பாய் பாய்ந்ததையா


சின்ன வயசினில்

சிட்டு மனசுக்குள்

சித்தெறும்பொன்னு

சிக்கித் தவிக்கிதையா


கள்ளச்சிரிப் பொன்னு

கன்னங்குழி தனில்

கதகளி யாடி

கரைசேர துடிக்குதையா


அந்திக் கருக்கையில்

அஞ்சி வருகையில்

அன்பே அருகையில்

அடைக்கலம் தருவாயா

தாயே வரமருள்வாயே

அம்மா என்றழைத்தாலே ஆனந்தமே

ஆண்டவன் எனக்களித்த அவதாரமே

இன்னல்கள் நிறைந்த அந்நாளில்

ஈன்றாலே எனை ஒரு திரு நாளில்


உலகினில் உன்னைப் போல் ஒருவருண்டோ? என

ஊக்கத்தால் எனை உயர்த்தியவள் அவளன்றோ ?

எந்திரமாய் எ
னக்காக உழைத்தாளே

ஏணியாகி எனை உயர்த்தி தான் மகிழ்ந்தாளே


ஐயமின்றி வாழ வழி வகுத்தாளே

ஒற்றுமையாய் எந்நாளும் வாழ் என்றாளே

ஓடாக எனை அனு தினமும் காத்தாளே

ஔடதங்கள் கொடுத்து எனைப் பாதுகாத்தாளே


உடல் கொடுத்தாய் உயிர்க் கொடுத்தாய்

மொழிக் கொடுத்தாய் விழிக் கொடுத்தாய்

வாழ வழிக் கொடுத்தாய் --- அம்மா

எதைக் கொடுப்பேன் இன்று நானுனக்கு


பணம் தரவா பழம் தரவா

பொருள் தரவா புதுப் புடவைத்தான் தரவா

எனக்குத் தெரியும் என் அம்மா

என்னிடம் நீ எதிர்பார்ப்பது எதுவென்று


பொன்னல்ல புகழல்ல பொருளல்ல

ஓடும் இந்த எந்திர வாழ்வில்

ஒரு பொழுதாவது கனிவோடு

உன்னோடு நான் பேசுவேனா? என்று


உன் கண்ணின் இமையென எனைக் காத்தாயே

ஒரு பொழுதென்ன தாயே

ஓராயிரம் பொழுது உன்னிடம் பேச

நீ எனக்கு வரமருள்வாயே

சிரம் புறம் சாய்ந்ததே

ஓடும் வண்டியில்


ஓடி ஏறியபின்


உள்ளே செல்ல


மனமில்லையே


பொக்கை வாய்க்


கிழவ னங்கே


போதித்தாலும்


பேதையின் பார்வையில்


போதை யேறி


பேத
லித்ததே மனம்


உள்ளே செல்ல


ஆங்கே வந்த மேக நீர்


வேகமாக எனை உள்ளே


செல்லத் தூண்டியதே


பொக்கையும் கெகேவென


எனைக் கண்டு சிரித்ததே


என் சிரம் புறம் சாய்ந்ததே