வீறு கொள்ளும் முன் நீ மாறிவிடு

என்னிடமிருந்து வெகு தூரம் விலகிவிட்டாய்

எதைக்கண்டு என்னிடமிருந்து பிரிந்தாய்

எப்போதும் போலவே தான் நானிருக்கின்றேன்

எப்படி இப்படி மாறினாய் என வியக்கின்றேன்


அறிமுகம் ஆனப் பொழிதிலிருந்து இதுவரை

நம்முள் பிறந்ததில்லையே எதிர்மறை

ஆண்டுகள் பல கடந்து அந்நியோன்னியம்

ஆகர்ஷ நிலை வந்த பின்பு அனிச்சமானதேன்


இயற்கையை இயல்பாய் மதித்த மனிதா

இடம் மாறி தடம் புரண்டு செயலறியா

இடர் தந்து இயற்கை வளங்களை அழிக்கின்றாயே

நான் வீறு கொள்ளும் முன் நீ மாறிவிடு

நீ , நான் , நாம்

துரித கதியில் தான் ஓடுகின்றது வாழ்க்கை

துளி கூட இடைவெளி இல்லாத செயல்கள்

தூரிகைகள் வரைந்த கனவுகள் முழுவதும்

தூரமாய் போன தேனோ இன்று



ஒரே வீட்டில் தான் வாழக்கை ஒரே குடும்பம் தான்

ஒரே எண்ணோட்டம் தான் வியாபித்திருந்தாலும்

ஒன்றோடு ஒன்று ஒட்டாதவாறு

ஒவ்வொரு மணித்தியாலமும் கரைவதேன்



நீயும் நானும் நாமாகி பலவருடமாகியும்

நீங்கா நினைவுகள் நம்முள் பொங்கியடங்கி

நீர்த்து போனதேனோ வார்த்தைகள்

நிஜங்கள் நிழலில் மறைந்து வாழ்வதேனோ

நிலாச் சோறு

இடுப்பினில் என்னைச் சுமந்தபடி

இரவினில் எழில் நிலவினைக் காட்டி

அதோ பார்  நிலவினில் பாட்டி 

வடை சுடுகிறாளென சோற்றினை வாயிலூட்டி 



வயிற்றுப் பசியினை நீக்கி எனையாளாக்கிய

என்னருமைத் தாயே அந்த நிலாச் சோறு

இயந்திர வாழ்க்கையில் இயங்கும்

குழந்தைகளுக்கு எட்டாச் சோறானது ஏன்?
                   

சுகமான தோல்வி



தோற்பது சுகம்

என் இனிய தந்தையின்

வாதத்தில்



தோற்பது சுகம்

என் இனிய தாயின்

கண்டிப்பில்



தோற்பது சுகம்

என் இனிய ஆசானின்

அறிவில்



தோற்பது சுகம்

என் இனிய நண்பனின்

விவாதத்தில்



தோற்பது சுகம்

என் இனிய மனைவியின்

ஊடலில்



தோற்பது சுகம்

என் இனிய மழலையின்

விளையாட்டில்

எனது பயணம்

என்னில் ஏதோ ஆனந்தமே

எனக்குள் கண்டேன் ஏகாந்தமே

எங்கே இருக்கிறேன் நானே

என அறியாது திகைக்கிறேனே



அவ்வப்போது எனக்குள்ளே

ஏதோ வந்து சேருகிறதே

என்னவென்று அறியேனே

அதில்லாமல் தளர்கிறேனே



பலப் பல குரல்கள்

அடிக்கடிக் கேட்க

அதிகமாகக் கேட்பது

ஒரு குரல் மட்டுமே



அந்தக் குரலும்

எனக்கு விருப்பமான

மிக நெருக்கமான

குரலாயிருக்கிறதே



சப்தமான பயணங்களுக்கிடையிலே

எனது பயணம் சப்தமின்றி

நிசப்தமாகவும் சில சமயங்களிலே

நீண்டுத் தொடர்கிறதே



எனை , ஏதோ

அழுத்தும் போதெல்லாம்

விருப்பமான அக்குரல்

சன்னமாகக் கேட்கிறதே



நான் தான், உன் அம்மா

நீ தான் என் செல்லம்

இது உன் அப்பா

அது தாத்தா , பாட்டி


இது அண்ணன்

அது அக்காவென

பல குரல்களுக்கேற்ப

அறிமுகம் செய்கிறதே



என்னாயிற்று இன்று

நிதமும் கேட்கும்

குரல்களுக்கிடையே கேட்காத

குரல்களும் பயணிக்கிறதே



சரிகின்றேன் , சரிகின்றேன்

எனது விருப்பக் குரல்

இன்று முற்றிலும்

வித்தியாசமாக ஒலிக்கின்றதே


இதென்னக் கூசுகிறதே

என்னைச் சுற்றிலும் பலர்

எதையோ என்மேல் அழுத்தி

தலைகீழாகப் பிடித்தே



பின்னால் தட்ட , தட்ட

வலியால் நான் ம் ம் ம் மாவென

சுற்றி இருப்பவர் இது உன்

அம்மாவென அறிமுகம் செய்ய



எனக்குப் பிடித்த அந்தக் குரல்

செல்லமென எனையழைத்து

தொட்டதுமே மகிழ்ந்தேனே

புது நிலையை அடைந்தேனே

நீயின்றி விடியாதே

அன்பை அடகு வைத்து

அதிக பொருள் நாடி

அயல் நாட்டில்

அடைக்கலமடைந்தாரே


அனு தினமும் எனை

உச்சி முகர்ந்து அன்பின்

உச்சத்தில் அமர்த்திய

எனதருமை அப்பா


உன்னோடு இருந்த

ஒவ்வொரு நாளும்

தித்தித்ததே மனம்

சித்தித்ததே என் எண்ணம்


என் அப்பா, ஏன் அப்பா

இணை பிரிந்தாய்

எனை பிரிந்தாய்

ஏக்கத்தால் இருவருமே


உருகுகிறோமே

உன் பிரிவில்

ஊமையாய் மனதினுள்

உதிரம் உறையவே


நிரந்தரமாய் வாராதா

வருடத்தில் ஒரு முறை

நீ எடுக்கும் பணி விடுப்பு

என ஏங்காத நாள் இல்லை


நீ தானே , நீ தானே

எங்கள் உலகம்

நீயின்றி விடியாதே

எங்களுக்கு ஒரு நாளும்

என் இனிய மனைவிக்கு

நினைத்துத் தான்

பார்க்கின்றேன் என்

வாழ்வில் உந்தன்

இனிய வரவை


நெகிழ்ச்சி யூட்டிய

ஒரு நாளில்

பலர் வாழ்த்த

நின் கரம் பற்றினேன்


அந்நாள் தொட்டு

இந்நாள் வரை

இணைந்து நடத்திய

இல்லறம் இன்பமே


ஏற்றமும் உண்டு

இறக்கமும் உண்டு

ஏறி இறங்காதது

அன்பு மட்டுமே


மழலையர் மடிமீது

களிப்புற விளையாடிட

இம்மகிழ்விற்கு நிகர்

ஈடேது இணையேது


என்னில் உன்னையும்

உன்னில் என்னையும்

கண்ட பின்

களிப்பிங்கே மிகுந்ததே


அயராத உன் அன்பில்

ஆடித்தான் போனேனடி

ஆதரவாய் நீயிருக்க

என்னுலகம் வேறேதடி


தோழியாய் தொடர்ந்தாய்

தாதியாகவும் ஆனாய்

தாயாகவும் பரிமளிக்க

உன்னால் மட்டுமே முடியுமடி


இத்தனையும் இயல்பாய்

இசைத்த உன்னை

நான் இதயத்தின்

உச்சத்தில் வைக்கவா


வாழ்க்கையின் மிச்சத்தில்

உனக்கு சேயாக

நான் மாறி நித்தமும்

சேவகம் புரிந்திடவா


என் இதயங்கவர்ந்த கள்ளி

என் வேண்டுகோளை அள்ளி

என்ன வேண்டுமென சொல்லி

என் கடன் தீர்ப்பாயடி துள்ளி